http://urmiagreenway2.wordpress.com

این سایت نوشت:

متن نامه اداری مالی ریاست جمهوری که برای امضای کردان فرستاده شده:

اداره کل امور مالی
باسلام

بدینوسیله یک فقره چک به شماره … مورخ 88.4.30… به مبلغ … ریال بابت … به اینجانب علی کردان تحویل گردید.

نوشته کردان ذیل نامه:

« تعجب می کنم چک صادره 88.4.30 چرا امروز آنهم با کنکاش دفتر و با استفاده از سگ های پول مزاج کشف می شود که بنظرم باید سگ های جدید را بجای یافتن در امور مالی تربیت کرد»

کمپین مبارزه با «جنایت علیه حقوق بشر»، به منظور اعتراض به جنایت، شکنجه، تجاوز و اعترافگیری مخالفان، فراخوانی برای برگزاری یک مراسم اعتراضی داده است. این مراسم از ساعت ۹ بامداد روز شنبه ۲۶ سپتامبر (چهارم مهرماه) در نیویورک آغاز می شود، و تا ساعت چهار بعد از ظهر ادامه خواهد داشت.

شمار زیادی از نویسندگان، حقوق دانان، فرهیختگان و روزنامه نگاران با امضای این فراخوان پشتیبانی خود را از کمپین مبارزه با «جنایت علیه حقوق بشر» اعلام کرده اند.

یکی از برگزارکنندگان این مراسم، اکبر گنجی، روزنامه نگار، نویسنده، و از چهره های مخالف حکومت اسلامی در گفتوگو با رادیو فردا ابتدا درباره هدف این کمپین می گوید.

اکبر گنجی: در رابطه با ایران در سطح بین المللی، دو پروژه در شورای امنیت روی میز است. یکی پروژهای است که چهار قطعنامه تاکنون صادر شده و تحریم علیه ایران را افزایش می دهند. الان سخن از تحریم های کمرشکن علیه ایران می رود.

پروژه دیگر حمله نظامی است. این دو پروژه به جای اینکه رژیم ایران را مجازات کند، ایران و ایرانی ها را مجازات می کند. یعنی با افزایش تحریم های اقتصادی به اقشار آسیب پذیر، به اقشار فقیر و طبقه متوسط ضربه های بسیار شدید خواهد خورد و چنانچه ایران مورد حمله نظامی قرار گیرد، نه تنها مردم ایران صدمات زیادی خواهند دید، بلکه تمام زیربناهای اقتصادی کشور نابود خواهد شد.

ما می گوییم این رژیم، رژیمی است که ناقض حقوق بشر است. به طور برنامه ریزی شده، سازمان یافته و گسترده حقوق بشر را نقض کرده و این کارهایی که اینها انجام داده اند، طی سال های سه دهه گذشته بر اساس تعریفی که دیوان بین المللی کیفری از جنایت علیه بشریت کرده و ۱۱ مصداق برای آن شمرده، حداقل پنج مورد از آن موارد یازده گانه به طور مکرر، سازمان یافته، با برنامه در ایران اجرا شده است.

سخن ما این است که به جای رژیم ناقض حقوق بشر، مردم ایران و ایران را مجازات نکنید.

* راهی که شما پیشنهاد می کنید، چیست؟

راهی که باید رفت این است که کلیه کسانی که در سرکوب های ایران نقش داشتند، مجازات بشوند و نه مردم ایران. ما خواهان مجازات رهبران جمهوری اسلامی، و در رأس آنها آقای خامنه ای، به دلیل جنایت علیه بشریت هستیم.

این پروژهای که ما دنبال می کنیم و یک فرآیند بلند مدت حقوقی دارد. بدین معنا که ما اول باید متن حقوقی تهیه کنیم، با مستندات که نشان بدهیم که اینها این موارد را مرتکب شده اند. این کار توسط وکلای بین المللی صورت خواهد گرفت. بعد که این پرونده تشکیل شد، آن را می شود از چند کانال برای شورای امنیت فرستاد. از طریق دبیرکل سازمان ملل، شورای حقوق بشر سازمان ملل و دولت های عضو سازمان ملل.

* یعنی تحریم سیاسی و پیگرد قضایی جای تحریم های اقتصادی؟

پرونده که به دیوان بین المللی کیفری برود، [دیوان بین المللی] رهبران ایران را به دلیل جنایت علیه بشریت مجازات می کند. [در مورد] تحریم ها هم ما فقط از تحریم هایی دفاع می کنیم که معطوف به سرکوب باشد. یعنی شرکت های غربی، چینی و روسی، ابزار تکنولوژی شنود، تکنولوژی کنترل اینترنت و تکنولوژی سرکوب مردم ایران را به این رژیم فروخته اند و می فروشند. ما خواهان آن هستیم که این نوع ابزار سر کوب تحریم شود. ما خواهان مجازات رهبران ایران هستیم، نه ایران و ایرانیان.

شما چه امکاناتی دارید که توجه جامعه بین الملل را از مسئله هسته ای به سمت مسئله حقوق بشر در ایران بچرخانید و به آنها بگویید که این مسئله در ایران خیلی مهم است.

ما در گام اول می خواهیم مفهوم «جنایت علیه بشریت» را در قلمرو عمومی ایرانیان و در قلمرو عمومی جهانیان به مفهوم اصلی در رابطه با ایران تبدیل کنیم. یکی از راه هایش سمینارهایی است که برگزار خواهد شد و تجمعات اعتراض آمیزی که در سراسر جهان در پایتخت های مختلف هر ماه در یک جا برگزار خواهیم کرد.

یکی دیگر گفتوگو با رسانه ها و گفتوگو با شخصیت های جهانی در این خصوص است. برنامه مهم بعدی که ما داریم، اگر بتوانیم به کمک ایرانی ها هزینه این کار را تأمین کنیم، این است که یک دادگاه شهروندی بین المللی به زودی در رابطه با رهبران ایران بر اساس همین اتهام، و با حضور وکلای نامدار جهانی و با حضور حقوقدانهای بین المللی برگزار کنیم. این فرآیند، فرآیندی است که این پروژه را جهانی می کند.

* وقتی یک شرکت چینی میلیاردها دلار سرمایه گذاری می کند، شما چگونه زورتان ممکن است برسد؟

فرآیندی که من شرح دادم فرآیند قانونی است، یعنی از چند طرف می شود پرونده را به شورای امنیت فرستاد. اگر این پرونده حقوقی تهیه شود و بتوانیم از آن راهها این پرونده را به شورای امنیت سازمان ملل بفرستیم، که راهش گشوده است، آن موقع در گام بعد تمام زورها معطوف به شورای امنیت بشود که این پرونده از طرف شورای امنیت به دیوان عالی کیفری بین المللی ارسال شود.

به محض اینکه گفتمان جهانی شود، این خود فشار بسیار زیادی بر آنها وارد می کند که رهبران جنایتکاری که در ایران هستند، آنها که در سرکوبها نقش مستقیم داشتند، نتوانند از ایران خارج شوند و یا اگر مثل این بار که احمدی نژاد بیرون آمد [خارج شوند]، کسی حاضر نشود با آنها پشت یک میز بنشیند، مذاکره کند و دست های خون آلود آقای خامنه ای، احمدی نژاد و دیگر سرکوبگران را [بفشارد].

ما فضایی ایجاد می کنیم که دیگر نتوانند با اینها بنشینند پشت یک میز و دست بدهند و گفتوگو کنند و قرارداد ببندند.

* برای اینکه مجسم کنیم روز شنبه حرکت شما در نیویورک چگونه برگزار خواهد شد، خواهش می کنم به طور خلاصه توضیح دهید.

ما در کلیسای ریورساید که از کلیساهای مترقی نیویورک است و مارتین لوتر کینگ در آنجا سخنرانی داشته، برنامه را برگزار می کنیم. برنامه های متنوع هنری از جمله موسیقی خواهیم داشت. از سوی دیگر چهار پانل تدارک دیده ایم که یکی از آنها [درباره] مباحث نظری است، دومی حول مفهوم دموکراسی است، سومی [بررسی] خطراتی که جنبش سبز ایران را تهدید می کند و چهارمی هم [بررسی] سناریوهای محتملی است که روبه روی ایران قرار دارد.

در هر پانل چهار نفر از نامداران سرشناس، روشنفکران ایرانی و مدافعان حقوق بشر شرکت دارند، نظراتشان را ارائه می دهند و گفتگو صورت خواهد گرفت.

آينده : سردار احمد خورشیدی، از فرماندهان دفاع مقدس در كردستان، با مقایسه عملكرد دستگاههای مسئول با عملكرد فرماندهان و رزمندگان دفاع مقدس در حوادث كردستان اظهار داشت: با وجود آنكه در آن زمان مردم در كردستان مسلح بودند، ما به سوی آن ها تیراندازی نكردیم و رزمندگان از خود شهید دادند، ولی از مردم برای آرام كردن منطقه تلفات نگرفتند.

وی در پاسخ به این سؤال كه: اگر شما را مسئول آرامسازی حوادث پس از انتخابات میكردند، چه رفتاری میكردید؟ گفت: اجازه حمل سلاح و باطوم به هیچ نیروی نظامی نمیدادم. نیروهای رسمی با یونیفرم مشخص نظامی كه نشان دهد نیروهای رسمی آرامسازی هستند را به خیابانها میفرستادم، نه لباس شخصیها كه هویتشان مشخص نیست. به جای اسلحه، بلندگو به دست میگرفتم و با مردم مذاكره میكردم. نوكری مردم را میكردم چون مردم نوكرهای خود را دوست دارد. ما در كردستان همین كار را كردیم. چرا یادشان رفت؟ بازجوییهای ما با اسیران مانند اكنون نبود. حتی زمانی كه اسیر عراقی میگرفتیم، چنان برخورد میشد كه اسیر پس از 6 یا 7 ماه بر علیه عراق با ما متحد میشد و با صدام میجنگید. زیرا فرماندهان آن زمان اسیران را كتك نمیزدند بلكه در مواردی ناز آنها را میكشیدند و مانند انسان با آنها برخورد میشد.

خورشیدی افزود: نظام اسلامی ما در گذشته بیاحترامی به مخالف را نمیپذیرفت. شهید دقایقی را مثال میزنم كه در زمان دانشجویی به جنگ رفت. او با اسرای عراقی چنان رفتار میكرد و در غم و شادیهای آنها شریك بود كه این اسیران پس از مدتی اسلحه به دست گرفتند و با صدام جنگیدند.ما باید مانند این شهید رفتار كنیم چرا كه مردم ما همان مردم گذشته هستند اما ما با آنها مانند اشد من الكفار رفتار میكنیم. اسیری را گرفته بودیم كه مجروح بود. به چشم خود دیدم كه فرماندهی، این اسیر را به دوش گرفت و به درمانگاه برد. آیا چنین متهمی نباید عاشق جمهوری اسلامی شود؟ متاسفانه در برخوردهایمان انحراف داریم. مردم انحراف ندارند و انحراف در برخورد مسئولان است كه باید اصلاح شود، لذا اول باید از خودمان به عنوان مسئولان كشور انتقاد كنیم.

وی در خصوص دادگاههای حوادث انتخابات گفت: آنها مخالف نظام نیستند بلكه به نتیجه انتخابات اعتراض داشتند كه باید به صورت منطقی به آنها پاسخ داده میشد. باید بپذیریم كه سازمان رایگیری كشور معیوب است. من به چشم خودم دیدم كه در انتخاباتی، رایها را به سادگی جابهجا میكردند. این مردم اگر میخواستند نظام را سرنگون كنند، شعار اللهاكبر نمیدادند. اگر هر یك از مردم كه به خیابانها آمدند، یك چوب در دست میگرفتند، كل ارتش نمیتوانست با آنها مقابله كند. آنها با دولت مخالف هستند. رمضانزاده میگوید دولت نهم و دهم را قبول ندارد. چرا از این مخالفت با دولت تعبیر مخالفت با كل نظام میشود؟ ما نیاز به اصلاحات داریم و مدیران كشور باید در روشها و منشهای خود تجدیدنظر كنند و اگر این تجدیدنظر صورت نگیرد، از گردنه پسرفت هم آنطرفتر میرویم.

سردار خورشیدی كه پدر داماد احمدینژاد هم هست، در خصوص نقش دولت در این تنشها اظهار داشت: آرامسازی وظیفه شورای عالی امنیت ملی است كه به ریاست رئیسجمهور اداره میشود. اگر در جایی اعتراض یا اغتشاشی صورت گیرد، رئیسجمهور به عنوان بالاترین مرجع تصمیمگیری میكند و باید پاسخگو باشد و هیچ ارتباطی با رهبری ندارد. اگر رئیسجمهور این اختیار را به پایینتر از خود هم تفویض كند باید خودش پاسخگو باشد.

چهارم مهر ۱۳۸۸

اوباما: حمله نظامی به ایران منتفی نیست

بارک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، در پی تحولات جدید در مناقشه اتمی، حمله نظامی به ایران را منتفی ندانست. گرچه اوباما همچنان بدنبال راه‌حلی دیپلماتیک است، اما رهبران جمهوری اسلامی را از اتخاذ سیاستی ستیزه‌جویانه برحذر داشت.

با اعتراف ایران به وجود دومین تاسیسات اتمی برای غنی‌سازی اورانیوم در نزدیکی شهر قم، جامعه بین‌المللی با ناباوری و نگرانی در قبال سیاست پنهانکاری جمهوری اسلامی واکنشی شدید از خود نشان داد. ظاهراً مقامات ایرانی، در نامه‌ای به محمد البرادعی، رئیس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، پرده از این راز برداشته‌اند.

جمهوری اسلامی تاکنون مدعی بود، که تنها در تاسیسات اتمی نطنز مشغول به غنی‌سازی اورانیوم است. خبر دومین مرکز اتمی ایران، واکنشی گسترده و اعتراض‌آمیز در اجلاس گروه ۲۰ در پیتسبورگ آمریکا داشت.

رئیس‌جمهور آمریکا گفت: «اعمال ایران سبب شک و تردیدهای فراوان می‌شود.» به نظر اوباما، ظاهراً برنامه اتمی ایران تنها اهدافی صلح‌آمیز را دنبال نمی‌کند. اوباما افزود: «درصورتی‌که راهکارهای دیپلماتیک به نتیجه نرسند، ما از موضعی قویتر می‌توانیم، به طور مثال، تحریم‌های موثرتر و دردآورتری را علیه ایران اتخاذ کنیم.»

اوباما خواست، که در دور جدید مذاکرات در روز پنج‌شنبه ( اول اکتبر) میان جمهوری اسلامی و گروه شش کشور، تهران تمامی واقعیات و مدارک را آشکار کند. رئیس‌جمهور آمریکا گفت: «اگر ایران به این درخواست تن ندهد، راهی را برگزیده است، که به درگیری می‌انجامد.»

نتایج حمله نظامی به ایران

به گفته رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا، حمله نظامی به تاسیسات اتمی ایران تنها برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی را به تعویق خواهد انداخت، اما سبب توقف کامل آن نخواهد شد. حمله نظامی به ایران تنها می‌تواند، زمان بیشتری را برای جامعه بین‌المللی فراهم کند.

گیتس، در گفت‌وگو با شبکه خبری CNN افزود: «حمله نظامی تنها می‌تواند سبب تاخیری یک تا سه ساله در برنامه‌های اتمی ایران شود.» گرچه اوباما حمله نظامی به ایران را منتفی نمی‌داند، اما به نظر گیتس گزینه‌ای نظامی برای مناقشه اتمی وجود نداشته و باید همچنان بدنبال راه‌حلی دیپلماتیک با ایران بود.

اسراییل نیز پیشتر گزینه نظامی علیه ایران را مطرح ساخته بود، اما کارشناسان با شک به كار‌آیی چنین اقداماتی می‌نگرند. به نظر آنان حمله نظامی سبب تندروی بیشتر رژیم شده و نهایتاً به اخراج بازرسان آژانس اتمی از ایران می‌انجامد.

رد اتهامات از سوی ایران

احمدی‌نژاد اعتراضات و واکنش‌های شدید جامعه بین‌المللی به برنامه اتمی جمهوری اسلامی را بی‌اساس خواند. به گفته احمدی‌نژاد، ساخت دومین مرکز غنی‌سازی اورانیوم منطبق با قواعد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بوده و ایران در این زمینه مرتکب خلافی نشده است.

احمدی‌نژاد در یک کنفرانس مطبوعاتی در نیویورک مدعی شد، که جمهوری اسلامی مطابق با قوانین و قواعد بین‌المللی، آژانس انرژی اتمی را از وجود چنین تاسیساتی مطلع ساخته است و بار دیگر به صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای ایران تاکید کرد.

رادیو آلمان

در روز چهاردهم سال 1357 ساعت 10 شب ارتشبد ازهاری به کاخ محمدرضا شاه احضار شد و ÷س از گفتگویی مختصر از سوی شاه به نخست وزیری انتخاب شد، تصمیم شاه مشخص بود ، حکومت نظامی ، اما این انتخاب هیچ سودی نداشت و صدای اعتراض همچنان ادامه داشت ، در 15 آذر 1357 ازهای به مجلس فرا خوانده شد تا نسبت به صدای های اعتراض مردم توضیح دهد ، آقای ازهاری هم در پاسخ گفت ، این صدا ها واقعی نیست بلکه صدای نوار است !؟ پس از گذشت 30 سال از آن تاریخ این روزها دوباره صدای اعتراض مردم ایران بلند شده است و بسیار هم بلندتر از آن سالها است ، اما گویا دولت این صداها را نمی خواهد بشنود ،
کما اینکه سیمای دولتی حکومت اسلامی ایران نه تنها عنوان میدارد که در داخل هیچ خبری نیست که در خارج از ایران و در شهر نیویورک نیز هیچ خبری نیست!؟ ، این در حالی است که در راهپیمایی شهر نیویورک 50 هزار نفر از مخالفان حکومت اسلامی در خیابانهای شهر نیویورک به راهپیمایی پرداختند. این در حالی بود که همزمان با این راهپیمایی در داخل مقرر سازمان ملل نیز اعتراض ادامه داشت به گونه ای که تنها 45 گروه در داخل صحن سازمان ملل سخنان آقای احمدی نژاد را گوش میکردند و بیش از هشتاد درصد صندلی های صحن خالی بود ، اما آقای احمدی نژاد که در حال سخنرانی برای صندلی های خالی بود در سخنان خود اشاره نمود به اینکه مردم ایران با درصدی قاطع به ایشان رای داده اند و هنگامی که این سخنان برای حاضران ترجمه گردید.
آن تعداد از خبرنگاران که در سالن بودند نیز فریاد خنده سردادند !؟ یک نکته جالب توجه این بود که آقای احمدی نژاد یک رکورد بسیار بی سابقه برجای گذاشت که هرگز تصور نمیرود کسی بتواند این رکورد را بشکند ، فرصتی دست داد تا با میشله گیلگر از نشریه نیویورکر مصاحبه کنم ، میشله گیلگر گفت حتی اگر پل پوت هم بود تعداد بیشتری در سالن باقی می ماندند و هنگامی که در مورد این رکورد شکنی آقای احمدی نژاد از او پرسیدم وی ادامه داد فکر نکنم که تا سالها هرگز چنین رکوردی توسط هیچ رئیس جمهوری بدست آید. این در حالی بود که در خارج از صحن سازمان شعار طرفدران مردم ایران هر لحظه بیشتر می شد ، از میشله در مورد تعداد حضور طرفداران مردم ایران که به سبزها در نیویورک معروف شده اند پرسیدم گفت درست نمیدانم و هنگامی که پرسیدم آیا به پنجاه هزار نفر میرسند ؟ گفت بله فکر میکنم حتی بیش از این هم باشند هرگز این تعداد مردم معترض را هم در اینجا ندیده بودم وی گفت هم آقای احمدی نژاد و هم مخالفان وی در نیویورک رکورد زده اند رکورد حضور مخالفان و رکورد صندلی های خالی

سخنرانی اوباما

سخنرانی دکتر!!

هاله‌ی نورم امروز خراب بود. نیم‌سوز شده است. باید عوضش کنم. روشن و خاموش می‌شد. جلسه بسیار شلوغ بود. جای سوزن انداختن نبود. عده‌ای سر نشستن بر صندلی‌‌ها باهم دعوایشان شد و یقیه‌ی هم را گرفتند. اسفندیار رفت ارشادشان کرد. اینجا گویا امر به معروف رایج نیست. گشت ارشادی چیزی نیست که بگیردشان تا یک دو روزی آب خنک بخورند.

از سران دنیا همه بودند و فقط جای فاطمه رجبی تصدقش بروم خالی بود. بعد از اتمام سخنرانی 100 نفر از سران دنیا آمدند تا از من امضا بگیرند. و روش‌های مدیریتی را برای کشورشان از ما کپی برداری کنند. جزوه‌هایم را دادم متکی برایشان زیراکس کند. آخر شب هم با بچه‌های بسیجی مینوستا و یوتا دیدار داشتم. دیداری پر از معنویت و مهرورزی. یکی از ایرانیان بلند شد تا از من سوالی بپرسد. فکر کنم جیره‌خوار انگلیس و عمو سام بود. فرستادیمش بیرون تا با نوشابه ازش پذیرایی شود.

اینجا به کوررنگی هم مبتلا شدم. نمی‌دانم از عدسی دیشب بود یا از هات داگ دیروز ظهر. همه جا را سبز می‌بینم. در بلاد کفر دکتر نمی‌روم. این امریکایی‌های شیطون خوب فارسی حرف می‌زنند. هر جا ما می‌رفتیم جمع می‌شدند و برایمان نذر و دعا می‌کردند. آقا حفظشان کند.

آن پسرک اسپانیولی را هم دیدم. حسابی قد کشیده بود. از شدت خوشحالی داد می‌زد و با همان زبان خودشان به من می‌گفت: ف… یو. کاش کامران دانشجو اینجا بود تا سفارشش را می‌کردم برایش فوق لیسانسی دکترای معتبری کنار بگذارد. این بود انشای امروز من. تا فردا که باز در دفترم بنویسم.